Twój Partner w Biotechnologii
 
 

Produkty:
 
Porównianie:
M-MLV - przykładowa reakcja
Protokół reakcji :
VerteKIT- protokół reakcji
więcej

 

 

 

Zestaw VerteKIT - protokół reakcji

W poniższym protokole chcielibyśmy zaproponować zoptymalizowaną procedurę reakcji odwrotnej transkrypcji. Jednakże w zależności od sytuacji zalecamy wprowadzenie odpowiednich modyfikacji i dostosowanie poniższej procedury do indywidualnych potrzeb.

Protokół prowadzenia reakcji:

 1. W probówce umieszczonej w lodzie i zmieszać następujące skadniki reakcji:

Protokół reakcji
składniki reakcji
Ilość
MATRYCA RNA 2ul
lub
RAN całkowity (total RNA) 0,1-5ul
poli (A)*RNA 0,5-10ng
specyficzny RNA 0,01pg i mniejsze
STARTERY 1ul
lub
Specyficzne 15-20pM
random primers 0,5ug/ul
oligo(dT)15 (15jedn. opt/ml) 0,5ug/ul
Woda , wolna od RNaz do 18ul

 

2. Starannie wymieszać a następnie zwirować

3. Mieszanine inkubować 5 min 70C a następnie umieścić próbówkę w lodzie. Po schłodzeniu zwirować.

4. Umieścić probówkę w lodzie i dodać następujące reagenty:

Prorkół reakcji cd
Składniki reakcji Ilość
bufor MMLV (x10) 2,5ul
1.5mM dNTPs mix 4ul
MMLV Odwrotna Transkryptaza 0,5ul

 

5. Inkubować mieszaninę 60min + 37C (w przypadku zastosowania random primers należy przeprowadzić inkubację wstępną w + 25C przez 10 min., a następnie + 37C 60 min).

6. W celu zakończenia reakcji mieszaninę inkubować 10 min, + 70C, a następnie umieścić w lodzie.

Zalecenia:

  • wykorzystanie poli(A)+ RNA zamiast RNA total pozwala istotnie podnieść specyficzność i efektywność reakcji syntezy cDNA.
  • W przeciwieństwie do zastosowania starterów losowych (random primers) startery oligo d(T)15 nie wymagają szczególnej optymalizacji warunków reakcji. Należy zwrócić uwagę na współzależność pomiędzy stężeniem starterów losowych a matrycą, od której zależy długość cDNA. Zwiększenie stężenia losowych starterów prowadzi do syntezy krótkich (około 600 nukleotydowych) cDNA, natomiast zmniejszenie stężenia będzie sprzyjać syntezie dłuższych odcinków cDNA.
  • Problemy związane z obecnością struktury drugorzędowej RNA bogatej w GC można zmniejszyć poprzez odpowiednie podniesienie temperatury reakcji do +45C lub poprzez dodanie DMSO do mieszaniny reakcyjnej. Należy jednak pamiętać, że może to doprowadzić do zmniejszania wyjściowej ilości cDNA.